Proponujemy rozpocząć trasę od Muzeum rzeźb drewnianych Vytauta Ulevičiaus (1), położonym w nietypowym miejscu – w budynku gminy powiatu kėdajńskiego (ul. J. Basanavičiaus 36). W muzeum znajduje się około 50 rzeźb z dębu. Najbardziej imponującym dziełem jest szachownica przedstawiająca bitwę pod Grunwaldem. W swoich pracach V. Ulevičius przedstawia wydarzenia z historii Litwy, postacie historyczne oraz motywy religijne i mitologiczne. W dziełach odzwierciedla się tradycyjna litewska ornamentyka ludowa. Muzeum można zwiedzać od poniedziałku do piątku w godzinach od 10:00 do 14:00. Wstęp do muzeum jest bezpłatny.
Idźcie ulicą Didžiąją, główną arterią Starego Miasta przeznaczoną dla pieszych, około 400 metrów aż do Muzeum Regionu Kėdainiai (2) – dawnego klasztoru karmelitów (ul. Didžioji 19). Jest to jedno z najstarszych muzeów na Litwie, założone już w 1922 roku. W ciągu 90 lat zgromadzono tu około 37 700 eksponatów, z których najciekawsze można obejrzeć na wystawie muzealnej. Szczególnym zainteresowaniem zawsze cieszą się meble z pokoju myśliwskiego, wykonane z rogów zwierząt, cenne dokumenty z XVI–XVII w., ukazujące historię miasta, rzeźby sakralne, kolekcja krzyży autorstwa jednego z najwybitniejszych litewskich rzeźbiarzy sakralnych, Vinca Svirskiego, oraz wiele innych ciekawostek.
Idźcie ulicą Didžiąją aż do ulicy Senosios, skręćcie w prawo i idźcie jeszcze około 180 metrów do kościoła ewangelicko-reformowanego (ul. Senosios 1), w którym znajduje się mauzoleum książąt Radvilów (3). Ta okazała renesansowa świątynia została wzniesiona w połowie XVII wieku. Jak to zwykle bywa w kościołach protestanckich, jej wnętrze jest skromne, nie ma w nim żadnej ikonografii chrześcijańskiej, jednak zdobi ją imponująca, autentyczna dębowa ambona w stylu manierystycznym oraz żyrandol, który Radwile przywieźli z Rosji jako trofea wojenne. Obecnie kościół pełni funkcję domu modlitwy, a w Kėdainiach działa nieliczna wspólnota reformatów. Najczęściej kościół odwiedzają turyści, których przyciąga tu wyjątkowy obiekt – mauzoleum protestanckiej rodziny książęcej Radvilów. Okazałe sarkofagi w stylu renesansowym i barokowym stanowią narodowe zabytki sztuki i historii. W mauzoleum wyróżnia się sarkofag wykonany przez królewskiego złotnika Jana Krystyjana Birfafa z Torunia. W tym wykonanym z miedzi i mosiądzu, ozdobionym barokowymi ornamentami sarkofagu spoczywa wojewoda wileński, wielki hetman litewski, książę Jonušas Radvila (1612–1655). Pozostałe sarkofagi zostały wykonane z cyny przez nieznanego autora. W jednym z nich spoczywa dziadek Jonusza Radwili, bratanek słynnej Barbory Radvilaitės – wojewoda wileński i wielki hetman litewski Kristupas Radvila Perkūnas (1547–1603). W pozostałych sarkofagach spoczywają Mikalojus (1610–1611), Jurgis (1616–1617), Steponas (1624–1624) oraz Elżbieta (1622–1626) Radwile. Sarkofagi rodziny Radvilów odrestaurował pochodzący z Kėdainių mistrz najwyższej klasy w dziedzinie wyrobów metalowych, Gintaras Kazlauskas. W ekspozycji kościoła przedstawiono informacje i zdjęcia z jego burzliwej historii – w czasach radzieckich budynek ten został przekształcony w halę sportową.
Idźcie ulicą Senąją aż do kompleksu synagog na placu Starego Rynku. W wielkiej letniej synagodze z XVIII wieku, zbudowanej w stylu barokowym, mieści się obecnie szkoła artystyczna. W czasach radzieckich synagoga była opuszczona, a jej układ wewnętrzny uległ zmianie. Dzisiaj tę przytulną przestrzeń szkoły często zdobią wystawy prac uczniów i nauczycieli. W sąsiedniej małej synagodze zimowej mieści się Centrum Wielokulturowe (4). W tej synagodze zachowało się wiele autentycznych elementów wystroju wnętrz; znajduje się tu ekspozycja oraz terminal informacyjny opowiadający o historii społeczności żydowskiej w Kėdainiach oraz o Holokauście. Pracownice Centrum Wielokulturowego zapoznają Państwa z ciekawostkami dotyczącymi życia Żydów oraz architektury synagog. Centrum Wielokulturowe jest otwarte od wtorku do soboty w godzinach od 10:00 do 17:00.
Wychodząc z Centrum Wielokulturowego, idźcie prosto ulicą Paeismilgio, na uliczce Żydowskiej skręćcie w prawo i idźcie jeszcze około 200 m ścieżką rzeźb, wzdłuż strumienia Smilga, wchodźcie na ulicę Kranto, skręćcie w prawo – w ulicę J. Basanavičiaus, po prawej stronie zobaczycie muzeum-galerię Janiny Monkutės-Marks (5). Janina Monkutė-Marks – artystka na emigracji, która własnym kosztem odrestaurowała budynek gospodarstwa i założyła tu muzeum-galerię. W tym miejscu na stałe eksponowane są prace J. Monkutės-Marks oraz odbywają się wystawy znanych artystów z Litwy i innych krajów. Zadbane otoczenie zdobią rzeźby autorstwa artystów.
